Bio

Karolien Soete

 

TheArtCouch mocht onlangs een kijkje gaan nemen naar de nieuwste reeks werken van Karolien Soete.

Intrigerende reeks, gezien het tegelijk een breuk vormt met haar vroegere werk, als een verlengde, een verdieping ervan.

Volg even mee.

In haar nieuwe reeks gaat Karolien in haar eigen herinneringen uit haar jeugd wroeten. De voorwerpen die ze uit die tijd heeft meegenomen en de leefruimtes waarin ze vertoefde, worden met inkt op grote doeken geprojecteerd.

 

Herinneringen zijn echter fragiel, resultaat van een onvermijdbaar slijtproces. Om dit weer te geven verfrommelt Karolien de doeken, langzaam, minutieus. Het zijn de herinneringen zèlf die ze verfrommelt. Bijna als een ritueel, te oordelen naar de film waarin ze dit proces toont.

 

Herinneringen zijn ook persoonlijk. De verfrommelde doeken worden soms als een hoopje getoond, op de grond of aan de muur, waardoor de toeschouwer nooit het volledige beeld krijgt aangeboden, een deel zal hem altijd een mysterie blijven. Daarom niet noodzakelijk een geheim, de toeschouwer mag gerust even een plooi beroeren om een blik te vangen van wat er zich achter afspeelt. Zonder echter het gehele doek te ontvouwen. Er blijft altijd een mysterie over, net als bij echte herinneringen.

 

Intrigerend detail: wanneer ze de voorwerpen uit haar jeugd afbeeldt, de objecten die dus nog ‘reëel’ zijn, gaat ze die verfrommelen wanneer het doek af is, terwijl ze bij de zuivere herinneringen, die van de leefruimtes uit haar jeugd, die nooit accuraat, nooit meer ‘reëel’ kunnen zijn, haar doek zal verfrommelen nog voordat ze het beeld erop tekent. Misschien is het wel een aanwijzing voor het feit dat herinneringen bij voorbaat, per definitie inexact zijn, nog voor ze werkelijk vorm nemen, nog voor ze werkelijk plaatsvinden. Determinisme...

 

De reeks vormt een breuklijn in het werk van Karolien, die zich voordien nagenoeg uitsluitend op ‘stop motion’ video’s en fotografie toelegde

(filmpjes van na elkaar getoonde vaste beelden). Niettemin ligt het ook in het verlengde ervan. Het centrale thema, de aftakeling die de tijd onvermijdelijk met zich meebrengt, de zoektocht naar wat er precies overblijft van het verlopen van de tijd.

 

Frederic De Meyer, TheArtCouch.be

 

 

 

 

TheArtCouch recently met with the Ghent-based artist Karolien Soete to discover her new work. They form a break with the past, as well as a continuation of it, even a deepening of het major themes.

 

In this new work Karolien digs very deep in her own past. The objects she carried with her since het youth, the rooms in which she used to live, are projected with ink on large canvases. But memories are fragile, untrustworthy in a way. They are the result of an inevitable process of decay.

To reflect on this process Karolien crumples her works. Slowly. Precisely, it almost seems. Those are the memories themselves she

crumples, as a very conscious ritual.

 

Memories are personal. The crumpled pieces are therefore often shown as a formless unity on the ground, or hanging on the wall.

The viewer never gets a complete overview of the work. Some pieces will remain a mystery. Not a secret though, viewers are welcome to peek into the work, move some folds to see more of what is behind some of them, but they will rarely get an overall picture of what is on them.

There will always be that mystery, just as with real memories...

 

Intriguing detail: when she depicts the objects from her past, the objects that are still real, she crumples the canvas when it is finished, while with pure memories like the livingspaces from her past, those that never can be real or accurate again, she will crumple the canvas before painting on it.

Perhaps it is an indication of the fact that reminders are, by definition, inexact from the outset, before they actually take shape, even before they actually take place. Determinism.....

 

The series forms a fault line in Karolien’s work, which used to focus almost exclusively on’ stop motion’ videos and photography.

Nevertheless, it also lies in the extension. The central theme, the decay that time inevitably brings with it, the search for what exactly remains of the passage of time, whatever meaning it may have, is clearly also evident in her videos.

 

Frederic De Meyer, TheArtCouch.be

 

copyright © Karolien Soete